Θα σου πουν να διαλέξεις θάρρος ή αλήθεια, και εσύ δεν θα διστάσεις να πεις αλήθειες, γιατί δεν έχεις να αποδείξεις κάτι σε δήμιους. Έχεις θράσος να απομακρυνθείς δίνοντας φιλί και να νιώθεις τις συνέπειες πριν έρθουν για παρέα στην επόμενη μοιρασιά. Θα σου προτείνουν να φυλάς εσύ ή να τρέξεις να κρυφτείς, μα ξέρεις όλες τις κρυψώνες, δεν έχει νόημα και θα μετρήσεις χίλιες φορές ως το εκατό για να σου δώσω την ευκαιρία να χαθείς. 

Θα δεχτείς παρατσούκλι για αποφυγή παρεξηγήσεων και θα αντιμιλήσεις, γιατί σου επιτρέπεται να είσαι αυθάδης, όταν μπορείς και κοιτάς ήλιο. 

Ό,τι κι αν ήσουν, όπως κι αν είσαι, το ίδιο θα υπάρχεις σε όλες τις αλλαγές του καιρού.

Ψυχή σε πατήματα αγγέλου προχωρά και διορθώνει όνειρα. Σκέψεις σε βήματα καρδιάς αφημένες να παραδίδουν λόγια, συστημένα. Απόσπασμα σε απόσταση φιλιού από χείλη γλυκά, σαν νοσταλγήσεις αγκαλιά. Απρόβλεπτη τροπή η απόσταση, ενώ η τροχιά ήταν προς αντίθετη κατεύθυνση. Θράσος που θα περάσεις την σειρά σου να έρθεις ενώπιον έδρανου και φωνάξεις το πόρισμα. 

Άρωμα σε κορμί που δεν ορίζει αισθήσεις και είναι γνώριμα όσα θα μου έλεγες. 

Δυστυχώς απών, μα δεν με ορίζεις εσύ.

Μια ζωή αφημένη σε ένα όνειρο. Θα σου επιτρέπεται να χαζεύεις μόνο σε σκηνές εξωπραγματικών σεναρίων, κάπου σε ένα λευκό πανί. 
Τροβαδούρος, αφελής στην όψη για να περνά απλά απαρατήρητος, μόνο στην φωνή του να δίνεις σημασία. Ήχος γνώριμος από την χάραξη ενός δίσκου στο πικ απ, δεν ενοχλεί, μοιάζει ιδανικός στην βραδιά σου. Λίγο πιο πέρα από το Παρίσι ανοίχθηκαν σαμπάνιες για την άφιξή σου. Παράλογο που έχεις ανακαλύψει όλες τις λύσεις, τα μεγαλεπήβολα σχέδια κριτικών και υπήρξες άψογη σε όλα σου. Λίγο πολύ ίδια είσαι, θα σε αναγνωρίσουν από την όψη του φεγγαριού. Δέχεσαι την θυσία; παρατεταμένη γραμμή στον κόσμο σου, μια βάση να μπορείς να ξεκινάς πάντα από κάπου τα ταξίδια σου.

Εσύ βλέπεις τα όνειρα και εγώ τα ζω. Σαν οι σκέψεις σου να αντανακλούν σε δικό μου ουρανό. Πόσο εύκολο είναι, ξέρεις; αν εσκεμμένα ακολούθησες μονοπάτι δίχως χάρτη, ευχές δίχως αστέρι να πέφτει σε αγκαλιά, τότε λυπάμαι, αλλά σωτηρία δεν φτάνει σε τούτα τα δύσβατα μέρη. Οι χωρικοί άγριοι θα χαρακτηριστούν, αιμοβόροι για να κρατήσουν μακρυά τυχόν κερδοσκόπους. Δάκρυα για νερό, δεν πενθείς, δεν ξέρεις καν πως είναι, από ανάγκη δίνεσαι και αφήνεσαι σε συναίσθημα γνώριμο για παράσταση ορίων. Εσύ να ζεις και εγώ να παρακολουθώ μοίρες στα πόδια σου να παρακαλούν για μια χάρη. 
Λυπάσαι μια ψυχή μόνο όταν  δεν ξέρει να ξενυχτά.

Πολύτιμη για να σε κατέχει κάποιος, εύθραυστη για να έχεις μορφή και υπόσταση στα μάτια κάποιου ονειροπόλου. Απύθμενες σκέψεις προβάλουν σε ορίζοντα, ξεκινώντας διαδηλώσεις. Θα ξεσηκώσουν λαό να σε φέρουν στα χέρια τους και να σε φτάσουν σε άκρη. Ψυχολογία όχλου που σταματά σε ίδιο τοπίο χρόνων. Όλα ξεκινούν για σένα και σταματούν μπροστά στην εικόνα της. Θα αλλάξει τόσες όψεις, θα σε προκαλέσει και θα σε ηρεμήσει, όπως εκείνη ξέρει. Μονάκριβη για να μου ανήκει, παράξενη για να την καταλάβω και ας την ζωγραφίζω με όλες μου τις αισθήσεις. 

Ιντριγκαδόρος ανέκαθεν, πυροδότησες φασαρίες και ξεσηκώθηκες για τσάρκα. 

Κατάφερες πληγή; αίμα στα χέρια σου, όχι από εκείνην.

Ανοιχτή πρόσκληση στο παρόν, μοιάζει σαν να μην νοιάζεσαι για τίποτα, μα δεν είσαι αρκετά έξυπνος για να συλλογιστείς πως η ίδια η στιγμή είναι το παρελθόν που γίνεται παρόν, που πριν τελειώσεις την σκέψη σου, ήδη μπόρεσες και είδες το μέλλον να τυλίγεται μέσα σε κλάσματα και να απλώνεται σε φιλί. Συγκλονιστική η στιγμή που έπρεπε να πας εκεί, για να έρθεις σώος σε πάτρια εδάφη. Δεν έχεις ανάγκη τίποτα, απλά ένα σπιτικό, μια γωνιά που αισθάνεσαι οικεία, μια αγκαλιά από κάτι δικό σου, μια ψυχή. Αν ξενέρωσες, "συγνώμη", αλλά όχι εγώ.

Μια ιδέα πριν το χάραμα,  θάλασσα να αγγίζει στεριές, μια καθάρια πνοή στο ξεκίνημα της μέρας. Όλα είναι εδώ, τακτοποιημένα με ορθολογιστική σειρά σε ένα όνειρο.

Και δεν είναι εγωισμός, είναι επιβίωση, μηχανισμός που σε κρατά σε επιφάνεια, να ταξιδεύεις και να επιπλέεις σε ωκεανούς και σε φουρτούνες. Μια ξύλινη σανίδα που έχει φαγωθεί, μα η σύστασή της δεν έχει αλλοιωθεί, θα την αναγνώριζε ο καθένας. Ζεις στο μέγιστο, γιατί δεν μπορείς να συμβιβαστείς με κάτι λιγότερο από το απλό. Αυτό θέλεις, κάτι λιτό και αβίαστο.

Είναι το φιλί που πήρε υπόσταση και μορφή, είναι οι στιγμές που έγιναν πιο ζωηρές, πορφυρές. Ένας άγγελος αν ήσουν, άντεξες σε όσα σε έθεταν σε πειρασμό. Δεν είναι πείσμα η σιωπή, είναι εξιλέωση για όσα ένιωσες. Ένα γυάλινο μπουκάλι που έχει αφομοιωθεί με το υγρό περιβάλλον. Θα σε αναγνωρίσω αν σε αντικρίσω για αυτό μην φοβηθείς.

Burning a house down to rest fears. Not a short while for you to say nothing. Looking towards the flames you embraced everything. You can only lay down at your bed for shadows to come and play along with your dreams. Just for a little while for you to write down memories. Another one passing through your mind, it seems that sanity won't be here when you wake up. Noise upon your hands, it was just a lost feeling. 
In front of ashes you can only wish for fire to come again.

Σκηνοθέτης

Ο πόνος διαρκεί μόνο μια στιγμή, όπως ο ήχος από κάτι που σπάει. Λίγο μουδιασμένος από την σύγκρουση και την αναισθησία που έπρεπε να σε υποβάλουν. Βλέμμα πλάνο, χαμένο κάπου στην διαδρομή. Το σκηνικό; ίδιο και απαράμιλλο κάλους στολίζει βραδιές για τα αποκαλυπτήρια. Εφευρίσκεις τρόπους για ένα ακόμη δικό σου χειροκρότημα σε παρερμηνευμένους θεατές. Γλίστρησε το ποτήρι της σαμπάνιας από το χέρι σου σαν σε φίλησα μπροστά σε κοινό για να προκαλέσω αντίδραση σε ψυχρούς και ακίνητους καημούς.

-Άυπνος; 

-Όχι δα, κουρασμένος απλά από όλα.

Ήχος από μια κλακέτα και σταμάτησε το δράμα.

Voodoo Child

Γεννημένη πάνω σε σταυροδρόμι, πάνω σε πέρασμα ψυχών. Παλίρροια να φέρνει εικόνες, άμπωτη να σε αφήνει ξερή γη μα γόνιμη. Κοιμάσαι και ξυπνάς συνέχεια σε διαφορετικό τοπίο, ούτε καν τα όνειρα μοιάζουν ίδια, μόνο πιο έντονα. Ευχή σου έχουν δώσει , κατάρες να κρατάς μακρυά, αλλά όχι αγγίγματα. Τροχονόμος πάνω σε πληγές και το μποτιλιάρισμα δεν άργησε να φανεί. Σφύριγμα, νόμιζες πως ήταν για παράταση, αλλά κορνάρισμα ήταν από διερχόμενους, μιας και χάζεψες πάνω στο τιμόνι. 

Εδώ σου ζήτησα να μην φανείς και τώρα ζητάς και βιαστικές χάρες. Χρίσμα πάνω σε πυρά να κάψει σωθικά, αυτό είναι φυλαχτό.

Τοποθετημένη με ακρίβεια πάνω σε φτιασίδια χιλιοφορεμένα, μην πρωτοτυπήσεις.  Δεν έχεις τίποτα να νοσταλγείς.