Ένα φιλί στον ώμο όσο στην αγκαλιά σου κλείνομαι, δύσκολο και ακατόρθωτο. Χάραμα και τα μάτια πεισμώνουν το τέλος της νύχτας να δουν. Η μέρα μπερδεύτηκε και έδωσε το χρώμα του τέλους στο ξεκίνημά της. Φύλακας σε μοναχικό ξημέρωμα και ψέμματα δεν ξέρω να πω, να μην σε σκεφτώ, να μην πω το όνομά σου και την εικόνα του αγγίγματος σου να αρνηθώ. Πρόσβαση σε όνειρο μια ζωντανή εικόνα.

Είμαι ένα βήμα μακρυά σου, απέχω όσο ένα κορμί από την αναπνοή σου και πες μου πως να μαγέψω το χάδι σου και σε αγκαλιά να σε φέρουν τα χέρια σου. Δειλός ο φόβος και ντροπαλή η ματιά έκλεψαν την σκέψη και παιχνίδι σε λάθος μοτίβο ξεκίνησαν. Λάθος κίνηση και ένα βήμα πίσω, δεν ήταν έτσι, δεν έπρεπε να ήταν έτσι. Στέκομαι στην άκρη, περνάς και εξακολουθώ να βρίσκομαι εκεί, ένα βήμα μακρυά σου, απέχεις όσο και η σκέψη σου σε μένα!

Γράφω τα ακαταλαβίστικα μου πάλι, μοναξιά θα σκεφτείς;! πες το και έτσι θα διαφέρει από κάτι άλλο; θα είναι κάτι άλλο; λέξεις που δεν θα καταλάβει κανείς, όχι πες εσύ η ίδια, δεν ξέρεις γιατί να αποτυπώνεις μια άμυαλη ψυχή σε ένα τεφτέρι και τι ψάχνει;! μπορεί να αραδιάζω κουβέντα στον εαυτό μου, δικαιολογίες και μυστικά, διάλογος μπας και κατανοήσω το είναι μου και πω ένα τέλος για όλα.

Κλείνω τα μάτια ανάγκη να φτάσω κοντά σου, να σε αγκαλιάσω, να νιώσω και να κοιμηθώ στα όνειρά σου. Ευχή; αυτή...ψυχή; δική σου.....νόημα; κανένα. Δεν μιλάς και εγώ σιωπώ σε αγκαλιά και σε φιλί. Φοβάμαι ετούτη την στιγμή που μορφέας δεν θωρεί κακό να σε φέρει κοντά μου. Ποιον πληγώνω; Μην διστάσεις να ξυπνήσεις, εγώ εδώ θα είμαι, γιατί πάντα ελπίζω να νιώθω, έστω στην ψευδαίσθηση του ονείρου.

Και εγώ ζυγώνω όνειρα να δω και εγώ σε τι μοιάζουν, σε ποιον δίνονται και αν είναι πιο απλησίαστα και από την ίδια μου την ψυχή. Πλησιάζω στην μεριά σου για να πω ένα γεια και να φύγω πάλι για της καρδιάς το όνειρο. Δεν ξέρω πολλά, αλλά την αλήθεια ξέρω και αυτός είναι ο καημός. Στα μάτια μην κοιτάς, το σκοτάδι με πνίγει και δεν θα βρεις τίποτα για να πιαστείς και να πεις δυο κουβέντες φιλικές. Λίγο πριν με αγγίξεις βρες μια δικαιολογία και πες "λάθος" και δεν θα σε συλλογιστώ ποτέ.

Χάνομαι σε βλέμματα και χάδια, σε ανούσιες συναντήσεις και συνεστιάσεις Απορείς για όσα δεν γίνονται και για όσα διαδραματίζονται στην δική σου αγκαλιά. Ψεύτες στα μάτια σου ο κόσμος, η ίδια σου καρδιά και τόλμα να την αρνηθείς. Χάνεσαι στον κόσμο σου, στις σκέψεις που δεν μοιράζεσαι και αφήνεσαι στον ήχο της βροχής. Αλήθειες στο βλέμμα σου, η νυχτιά δεν θα μιλήσει.

Πρώτη σκέψη, στο πρώτο φλιτζάνι, στην πρώτη γουλιά και δεν κατεβαίνει η σκέψη να το χωνέψεις και να φύγει. Τιμωρείς τον εαυτό σου, επειδή νιώθεις και δεν αντέχεις να βιώσεις την απόρριψη, στο πρώτο φιλί, στο πρώτο χάδι, από την πρώτη στιγμή. Είμαι εδώ για σένα για να μπορείς να χαμογελάς για το λίγο που αφήνεσαι για το λίγο που αφήνω να είμαι εκεί. Πρώτη ματιά και την αλήθεια σου λες. Η βροχή θα είναι συνεπής στο ραντεβού της και στο κάλεσμα θα ντύσει τις εικόνες μου με το συναίσθημά της.

Στον κόσμο μου δεν υπάρχεις, αλλά μπορεί να ζω στον δικό σου και να μην το γνωρίζω, γιατί είσαι ο θεός του σύμπαντος και εγώ ένα πιόνι σε χάρτη. Ψυχές πως να μοιράσεις και να είσαι δίκαιος, στο πόρισμα σοφός και να ανεχτείς τα πάντα για ένα χατίρι, για μια ματιά και ας μην είναι αρκετή. Χρόνια περνούν, φύλακες σε σεντόνια και απομακρύνεσαι από όλα. Εδώ τώρα δεν είσαι, αλλά μπορεί να βρίσκομαι ήδη στην αγκαλιά σου. Ψευδαίσθηση ή αλήθεια διαλέγεις την στιγμή και ζεις.

Η προσευχή σου άργησε ένα λεπτό και σωριάστηκαν οι ευχές σε πάτωμα ουρανού. Ειρωνεία της στιγμής και της στοιχειωμένης μοίρας, κρυφτό της μέρας και της νυχτιάς στα μυστικά σου. Λανθασμένη αντίληψη αποτυπωμένη σε γράμμα μετανιωμένης ψυχής και ο φύλακας, άγγελος γίνεται. Πικραμένο φιλί σε τριαντάφυλλο ομορφιά μου, εγώ προειδοποίησα Τίποτα δεν συνδέεται με το προηγούμενο και ας ακολουθούσα.

Όλα τα λόγια μέσα στην χούφτα μου, στην καρδιά σου φωλιάζουν όλα και ανυπομονώ. Παιδί που χαζοκοιτάζει μια ομορφιά, την πρώτη του κιθάρα, την πρώτη του μηχανή σε φόντο χιονιού. Αγκαλιά; μια ευκαιρία πιο κοντά σου, μια στιγμή πιο κοντά σε μένα. Μια λάμψη στην ματιά και ψεύτη βγάλτην, γιατί εγώ συνηγορώ στην ψυχή. Θα σε σώσω, θυσιάζοντας όλα τα λόγια, θρύψαλα το φιλί και τίποτα δεν γίνηκε ποτέ, μόνο εσύ και εγώ!