Ανεκδιήγητο

 Δεν θα έσπαγε η στιγμή, το όνειρο στα δυό, χωρίς φιλί. Να πονάς και να μην νιώθεις, εχθρός που είναι!

Θέρμη, θαλπωρή τώρα πια στο αγιάζι, στο κύμα που ξάφνου σε αγγίζει για να σε ξυπνήσει. Αφαιρέθηκα για μιας, ποτέ ξανά!

Πάει τόσος καιρός γιατί να κουβαλώ την αίσθησή σου;! Στο τσιγάρο σου πίκρα κατεβαίνει , δεν σε γυρεύει κανείς.

Ξεχάστηκα, θα δραπετεύσω στο επόμενο όνειρο, ό,τι κι αν είναι ευπρόσδεκτος μορφέας.