Μια ωραιοποιημένη εικόνα, όπως θα ήθελες να είναι όλη η ζωή , ήσυχη, τίποτα άλλο πέρα από αυτό. Παράλογο ακούγεται στην ψυχή που αποζητά τόσες ανατροπές. Ήρεμη, φίλα τα σκοτάδια, κάθε βράδυ να ανάβει τα καντηλάκια απρόσμενων ελπίδων. Ψάχνει να χουχουλιάσει στην γωνία της , στο μαξιλάρι της, στα όνειρά της. Αφηρημένος να ήταν ο χρόνος και να την ξέχναγε εκεί!

Είναι πολλά τα όσα σε κρατούν σε ισορροπία ή πολύ λίγα όσα σε βυθίζουν στον κόσμο σου. Διάλεξε όποιο θες και άσε με να κοιτώ την εικόνα που έχω κρατήσει για όσο θα ζω. Από κάπου να χαζεύω στο απέραντο του ορίζοντα , στην θάλασσα που πάντα θα μου φέρνει μορφές , αλμύρα και μυρωδιές από όσα δεν αγγίζω. Μην πεις ποτέ πως έχεις κάτι , πως κάτι σου ανήκει , γιατί ακόμα και εσύ ο ίδιος ψάχνεις τρόπο την ψυχή σου να κρατήσεις.
Στην φευγαλέα άποψη του σήμερα , θα σου πω πως δεν ξέρω τι να νιώσω και τι να περιμένω να βιώσω, για αυτό μην με παρεξηγείς που δεν σου απαντώ σε ό,τι με ρωτάς.
Μέσα σε όνειρο ζω , αν και δεν το πιστεύω!

Ψάχνεις την έμπνευσή σου τα βράδια στισ σκέψεις σου. Σημειώσεις κρατάς , γιατί τα δάκρυα γρήγορα στεγνώνουν. Παρωδικά φιλιά στο αεράκι , ανάσσες από εικόνες και η μοναξιά παρούσα. Το τίποτα υπήρξε όλα όσα είχες. Τι κι αν έχεις δίκιο σε όλα, έφταιξες σε όλα. Δεν περιμένω να με κατανοήσεις , μόνο να με ακούσεις~

http://www.youtube.com/watch?v=ShZd6SxdaZk

Λανθασμένη αντίληψη!

Ποιος μπορεί να σου πει "σ'αγαπώ" και τα μάτια να μην βουρκώσουν , γιατί τέλος θα σημαίνει. Καλοκαίρι και θα ήθελες μια δικαιολογία για να μείνεις μέσα , κρύο να κάνει έξω , βροχή και που να πας. Μελωδίες ντύνουν το σκοτάδι και δεν έχεις από κάπου να περάσεις , να κοιτάξεις ψηλά και να δεις ένα παραθύρι , ένα φως ανοιχτό , κάποιον που να κάθεται στο μπαλκόνι και να σε περιμένει.
Έχουν αλλάξει νόημα τόσα πράγματα, τα όνειρα δεν ερμηνεύεις.
Αγαπώ , σημαίνει αγγίζω!

Θα σε ακουμπήσω σε όποιο φιλί βρω, θα σου αφήσω την ψυχή μου σε όποια ανάσα βρω και μου πει πως θα περάσει από σένα. Τα ηλιοβασιλέματα δεν σου εξήγησαν σωστά πως λειτουργούν και γιατί υπάρχουν. Θα σου μιλήσω για μένα σε ό,τι πιο λίγο βρω , σε ό,τι πιο μικρό. Η νύχτα σε αγγίζει πιο πολύ από το είναι μου;! τότε τι θες και κοιτάς;! Όσο πιο γρήγορα τρέχω , τόσο πιο γρήγορα φεύγουν οι σκέψεις. Έχω πάψει να συλλογίζομαι τα αισθήματα , μόνο τις εικόνες που έχω αποτυπώσει.

Ο ήλιος κρύφτηκε πίσω από το νησί και τονίζει την μέρα που φεύγει. Γυρνάς το βλέμμα στην θάλασσα, το φεγγάρι την κάνει να μοιάζει ψεύτικη, όπου πέφτει το φως του, και αυτό κλεμμένο το έχει. Η αύρα σου αλμυρή , η σκέψη σου βουτηγμένη όμως στα φιλιά σου.

Ψυχή μου δεν θα σε άγγιζα ποτέ όσα βράδια και αν σε ζητούσα, όσες αγκαλιές και αν είχα ανάγκη, γιατί άυλη η πνοή, η αύρα , η μορφή σου. Δεν θα σε καλούσα ποτέ, όσα όνειρα και αν σε φώναζαν , γιατί όνομα δεν έχεις. Μισοτελειωμένα έργα , σκαλισμένα μισόλογα. Θα είναι πάντα εκεί , όσες φορές και αν φύγω μακρυά!

Άκαπνος

Θα μπορούσα να σου μιλώ για ώρες για τα άδεια πακέτα , για τα γεμάτα τασάκια , για τους καημούς που άναψαν , αλλά δεν καπνίζω.
Εικόνα και αυτή...ενός μοναχικού ανθρώπου που παρέα έχει ένα χαρτάκι , το γεμίζει και αφήνει καπνό γύρω του, να τον κρύψει και άλλο. Δεν είμαι έτσι. Κρύβομαι στις λέξεις, σε γραμμούλες μια σταλιά , που δύσκολα καταλαβαίνεις. Μοναχικός σαν το πέλαγος , με καραβάκια πάνω του, αλλά δεν σε χαρακτηρίζει κάτι , πλέον του αχανές.
Θα μπορούσα να σου γράφω για ώρες για το μελάνι που τελείωσε , για τις σκέψεις που τερμάτισαν πάνω στα χαρτιά , αλλά εγώ δεν γράφω, αραδιάζω την ψυχή σε άγραφο τεφτέρι.

Χαζεύει η ματιά στην μορφή της ακτής , στην αύρα της εικόνας σου και πιο πίσω κάνει να τα δει όλα. Σιωπηλός ο ήχος από το αεράκι σε παρασέρνει όλο και πιο πολύ και αφήνεις δάκρυα να κυλήσουν και να αγγίξουν την αλμύρα. Χώνεις τα πόδια στην άμμο να ζεσταθείς , να σκεπαστείς, γιατί οι αγκαλιές δεν φτάνουν ως εκεί. Περιμένοντας το καραβάκι της γραμμής να σε φέρει πίσω σε κάτι διαφορετικό.

Ταξίδι

Οδηγεί η σκέψη καθώς βλέπω το ηλιοβασίλεμα από τον πλαϊνό καθρέφτη. Οι στίχοι μιας μελωδίας λένε αλήθεια για να σε πουν ψεύτη με την σειρά τους. Θα κοιτάξεις για λίγο μπρος , αλλά τα μάτια ξεφεύγουν στον καθρέφτη. Δεν χάνεται η στιγμή, η ελπίδα αφυπνίζεται στην σιωπή.