Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

Περασμένες δέκα

Διάλεξες βραδιά δίχως φεγγάρι για να βάψεις την ψυχή σου μαύρη.Σκοτάδι, το μόνο που σκεφτόσουν για να πάρεις μια ανάσα. Προχωράς ή σταμάτησες; προσπαθείς ή να σου χτυπήσω απαλά τον ώμο; η ματιά σου που είναι αφημένη; πάλι δειλινά σκέφτεσαι; μια φορά ήταν μονάχα, η νύχτα σε σκεπάζει, δεν μπορείς να το επιζητείς.
Επέλεξες αγαπημένο τραγούδι να αφήσεις στους επόμενους, σαν πουν να ανοίξουν το σεντούκι. Μονάχα εκείνο και το μαύρο, δεν θα αντιληφθούν το κενό και θα πέσουν στην παγίδα της νυχτιάς. Κοιμάσαι ή είναι νωρίς; να σε φιλήσω στο μέτωπο και να αποσυρθώ στα ιδιαίτερα για μια ακόμη δαγκωματιά, του πικρού και της φιλαρέσκειας του ονείρου.

Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017

Περιπλανώμενος

Τριγυρνάς από 'δω κι από 'κεί. Μάλλον από κάπου περισσεύεις, δεν ξέρεις κι εσύ να πεις καλά το ποιηματάκι σου, να δηλώσεις το ποιόν σου όσο πιο καλά μπορείς κι απορρίπτεσαι από το σύνολο, από το ειδικό και το μόνο του.
Κάπου σε έχω ξαναδεί, όσο κι αν προσπαθώ να θυμηθώ, δεν οδηγούμε κάπου. Να σε κεράσω; να βρω την αφορμή να έρθω πιο κοντά σου και ίσως καταφέρω στην επόμενη ματιά να μην μπορέσεις να κρυφτείς.
Σε ξέρω; θα έπρεπε να σε ξέρω; σε ξέρω εσένα! τριγυρνάς από 'δω κι από 'κεί, όλες αυτές τις μέρες και δηλώνεις αμνησία, ένας ξένος ανάμεσα σε ξένους και σου είπαν να μείνεις εδώ κοντά, μπας και θυμηθείς, μπας και σε θυμηθεί ο περαστικός.
Αν σου πω ένα ψέμα θα το καταλάβεις ή θα πιαστείς από αυτό και εγκλωβιστείς; δίλημμα σωστό αλλά όχι πρέπον, αλλά η αμφιβολία επικρατεί στην λογική.
Φίλε κάτσε εδώ κοντά, κλείνουμε το μαγαζί, θα σε βρω σε λίγο έξω στο κρύο και στην παγωνιά, όλα γνώριμα, μην ανησυχείς, είσαι ευτυχής εν αγνοία σου.