Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014

Χρονοντούλαπο

Επιστρέφοντας  στο χρονοντούλαπο να αλλάξεις κάτι δεν μπορείς, να λησμονήσεις, να προτρέξεις σελίδες ίσως, αλλά θα παραμένουν τα γεγονότα, στην σειρά τους να δηλώνουν απροκάλυπτα πως είναι αλήθεια. Έλα που δεν είσαι ο μόνος, έλα που η ζωή σε βαστά γερά και σου χαρίζει στιγμές. Δεν έκλεψες ποτέ να δεις που κρύφτηκαν οι υπόλοιποι, μην βγεις ο χαμένος. Δεν ξεγέλασες τον θεατή με τρικ μαγικά για να προκαλέσεις θαυμασμό και να σε αποζημιώσει το χειροκρότημα.
Από όλους, ξέρεις να βρεις τις κρυψώνες και να τις κρατήσεις για την πάρτη σου. Δεν θα πρόδιδες το μυστικό και ας έσωνες την ψυχή σου, αρκεί μια γωνιά για σένα, μια στάλα δροσιάς και όλα καλά.
Κάνεις τον σταυρό σου και αν το καλοσκεφτείς, ακουμπάς τα σημεία του σώματός σου που πρέπει να αντέχουν, τα βάρη.
Μια ακόμη βόλτα, φιλτραρίστηκαν οι σκέψεις, μοιάζουν να κοπάζουν.
Αν δεν τα ξαναπούμε, να γνωρίζεις, το σημείο που με βρήκες, θα ξαναπεράσω!

Παρασκευή, 15 Αυγούστου 2014

Σπίτι

Μεθυσμένα μονοπάτια απόψε να ξεγελούν την υπόνοια. Τόσα βράδια και δεν έχεις ανακαλύψει από τι αποτελείσαι. Περνιέσαι και για έξυπνος. Ζηλευτά τα προσόντα σου, άσε ένα βιογραφικό κάτω από το μαξιλάρι, δεν είναι η ώρα κατάλληλη.
Λείπει το αίσθημα του κορεσμού, κυριαρχεί το κενό και σε παρηγορεί το παράξενο του κόσμου του. Εκλιπαρείς για το φιλί, σκέφτεσαι το σενάριο που θα του ταίριαζε, γάντι. Κατοικείς μόνος, νιώθεις και αναπαύεσαι σε ανάσες βαριές. Ποιος μορφέας; ποιο σχέδιο φυγής σε θυμίζει; να το ακολουθήσω, να έχει έναν σκοπό, όχι μόνο το τραγούδι.
Φτιάχνω την σχεδία, υπογραμμίζω την σημασία της και στο επόμενο κύμα θα ταξιδεύω, θα απαρνιέμαι το κλουβί για την ζούγκλα.
Σου μοιάζω για θηρίο; για γατούλα; με έχεις αφήσει να κρυφτώ, να ψαχουλεύω την ύπαρξή σου.
Η ψυχή κουράζεται με τις σκέψεις και νοσταλγεί το σπίτι, εκεί που δύσκολα κάποιος θα κοιτάξει να σε βρει, λες και ο πύργος δεν πέφτει στην σκόνη της αυγής.

Παρασκευή, 1 Αυγούστου 2014

Ετυμολογία

Σου λένε κάτι οι λέξεις ή απλά σε παρασέρνουν οι σκέψεις;! Πέρα από όλους συγκαταλέγεσαι στα απορριπτέα. Ποτέ δεν ξέρεις λες και προχωράς στο σκοτάδι, σε σωρό από σκουπίδια σε συσσωρευμένες προσδοκίες ή αμαρτίες. Να σου αφήσω το φως αναμμένο; εγώ μπαίνω σε τροχιά. Να μην ξεχάσεις να ορίσεις, να ξεχάσεις και να πεις , δεν πειράζει, μια άλλη φορά.
Δεν ξεχνιόμαστε αγκαλιά, δεν προδίδουμε τα φιλιά, δεν περνιόμαστε για έξυπνοι, αλλά οι λέξεις δεν σημαίνουν τίποτα.
Προσπερνάς, κοιτάς και χαμογελάς ή απλά αφαιρέθηκες;! με διαφορά, απέχεις από όλους. Μην ξεχνάς πως δεν αγαπάς, μόνο αγαπιέσαι και είσαι απών για να το μάθεις από πρώτο χέρι.
Βαστάς για λίγο την μαγκούρα μου;! ανακούφιση η συνάντηση, εγώ θα ξεκουράζω την μέρα, εσύ θα κρατάς τα μπόσικα για το αύριο που δεν έρχεται.
Καταλαβαίνεις όσα σου λένε ή απλά κουνάς το κεφάλι συγκαταβατικά; μαζί με όλους καίγεσαι, να μάθεις πως αν κρατηθείς από την στιγμή, θα μείνεις εκεί, αν συνεχίσεις, κάτι θα σε σταματήσει και θα σου επιστρέψει τις εικόνες όλου του κόσμου στο παρελθόν σου.
Μην πεις πως δεν στα είπαν, πως δεν σε προειδοποίησαν, μην ξεχνάς, πως αφήνεσαι και όλα συσσωρεύονται στα μάτια σου.
Οι ψυχές μοιράζονται; αγοράζονται; αγκομαχούν για το μέλλον ή προσδοκούν το παρόν να τις κάλυπτε για το άπειρο της κάψας τους;!
Σημασία στα σημαντικά, προσδοκία στην απελπισία και ο δρόμος είναι εδώ να σε περιμένει αιώνες και καημούς, μην φοβάσαι.