Ζω στην ψευδαίσθηση, στην άρνηση, στην στιγμή που ήσουν εδώ. Όλα είναι βιαστικά και η μορφή σου ακίνητη στον χρόνο, παγωμένη, αφημένη σε κάτι ξένο και μοναδικό. Πρέπει να ήμουν εκεί την ώρα που σε αντίκριζα, πρέπει να γνώριζα, να μην είχα αντιληφθεί την ύπαρξή σου και για αυτό τώρα σωπαίνω. Θα τολμούσες μια αγκαλιά και να χάλαγες την εικόνα; θα αντιδρούσες σε κάτι απόμακρο, μα δικό σου;! Όλα για το τίποτα για αυτό που δεν νιώθεις.

Πες μου τι να πω σε αυτούς που με ρωτούν αν σε έχω, αν στην αγκαλιά σου με κοιμίζεις τα βράδια, αν στα μάτια σου έχω χαθεί; είναι δύσκολη στιγμή, πρέπει να πεις αλήθειες ή να σωπάσεις και το χαμόγελό θα κρυφτεί, γιατί στην σκέψη σου όλα ζωντάνεψαν μονομιάς. Σε ξέρω, σε έχω μάθει, στην παλάμη μου, τα χάδια σου σε έχουν καταλάβει και το δέρμα μου τα έχει σημαδέψει. Ξέρω τι να πω σε αυτούς που ρωτούν, πως εγώ εσένα δεν γνωρίζω!

Αν μπορείς, χτύπα, δεν θα αντιδράσω, θα πέσω σε χώμα και νερό και θα γίνω ένα με την ανάσα σου. Ποιος ξέρει να σου πει αν πονώ και αν δρω στο σκοτάδι;! αν μπορείς, άγγιξέ με, δεν θα αντιδράσω, θα νιώσω και θα πω πως δεν γίνηκε ποτέ, ένα με το χάδι σου θα γίνω και θα απομακρυνθώ όπως θα το διώχνεις από πάνω μου. Μπορεί κάποιος να σου δείξει τα όνειρά μου και αν μεθώ την μέρα;! Δράση στην αντίδραση και θα ήταν άδοξο το φιλί να 'ρθει την στιγμή που αντίο σου λέω. Αν μπορείς αγκάλιασέ με φωτιά και νερό.

Και είναι εντάξει να πονάς, να νιώθεις και να πίνεις πικρό πιοτό και να μεθάς από ξένα χείλη. Αφέσου στην θλίψη σου και σκέψου τα όνειρα που κάνεις και σκορπούν. Φθινόπωρο και είναι εντάξει ο χειμώνας να κλείνεται στην ψυχή σου. Γουλιά τελευταία σε ποτήρι αδειανό, δροσιά σε παγωμένο τοπίο. Λόγια είχα να πω, να απαγγείλω των ματιών σου τις λέξεις, μα κάπου έβαλα τα φύλλα και ο αέρας τα κρατεί.

Κάτι σε ενοχλεί, πες μου, μίλα μου, σε αγκαλιά και φιλί ξεκίνα και γράψε στην ματιά σου τα δρώμενα. Επεισόδια που είπες πως ξέγραψες και όμως τα ζεις σε επανάληψη Υπάρχει κάτι που σε απασχολεί, μίλα μου, εδώ στο λιγοστό φως του φεγγαριού. Ολιγάριθμα φανάρια αναβοσβήνουν στο πέρας της ευθείας και σου αποσπούν την προσοχή. Απομακρύνομαι, μπορεί να σε επηρέασα και εγώ, άθελα, αθόρυβα.

Ένα φιλί στον ώμο όσο στην αγκαλιά σου κλείνομαι, δύσκολο και ακατόρθωτο. Χάραμα και τα μάτια πεισμώνουν το τέλος της νύχτας να δουν. Η μέρα μπερδεύτηκε και έδωσε το χρώμα του τέλους στο ξεκίνημά της. Φύλακας σε μοναχικό ξημέρωμα και ψέμματα δεν ξέρω να πω, να μην σε σκεφτώ, να μην πω το όνομά σου και την εικόνα του αγγίγματος σου να αρνηθώ. Πρόσβαση σε όνειρο μια ζωντανή εικόνα.

Είμαι ένα βήμα μακρυά σου, απέχω όσο ένα κορμί από την αναπνοή σου και πες μου πως να μαγέψω το χάδι σου και σε αγκαλιά να σε φέρουν τα χέρια σου. Δειλός ο φόβος και ντροπαλή η ματιά έκλεψαν την σκέψη και παιχνίδι σε λάθος μοτίβο ξεκίνησαν. Λάθος κίνηση και ένα βήμα πίσω, δεν ήταν έτσι, δεν έπρεπε να ήταν έτσι. Στέκομαι στην άκρη, περνάς και εξακολουθώ να βρίσκομαι εκεί, ένα βήμα μακρυά σου, απέχεις όσο και η σκέψη σου σε μένα!

Γράφω τα ακαταλαβίστικα μου πάλι, μοναξιά θα σκεφτείς;! πες το και έτσι θα διαφέρει από κάτι άλλο; θα είναι κάτι άλλο; λέξεις που δεν θα καταλάβει κανείς, όχι πες εσύ η ίδια, δεν ξέρεις γιατί να αποτυπώνεις μια άμυαλη ψυχή σε ένα τεφτέρι και τι ψάχνει;! μπορεί να αραδιάζω κουβέντα στον εαυτό μου, δικαιολογίες και μυστικά, διάλογος μπας και κατανοήσω το είναι μου και πω ένα τέλος για όλα.

Κλείνω τα μάτια ανάγκη να φτάσω κοντά σου, να σε αγκαλιάσω, να νιώσω και να κοιμηθώ στα όνειρά σου. Ευχή; αυτή...ψυχή; δική σου.....νόημα; κανένα. Δεν μιλάς και εγώ σιωπώ σε αγκαλιά και σε φιλί. Φοβάμαι ετούτη την στιγμή που μορφέας δεν θωρεί κακό να σε φέρει κοντά μου. Ποιον πληγώνω; Μην διστάσεις να ξυπνήσεις, εγώ εδώ θα είμαι, γιατί πάντα ελπίζω να νιώθω, έστω στην ψευδαίσθηση του ονείρου.

Και εγώ ζυγώνω όνειρα να δω και εγώ σε τι μοιάζουν, σε ποιον δίνονται και αν είναι πιο απλησίαστα και από την ίδια μου την ψυχή. Πλησιάζω στην μεριά σου για να πω ένα γεια και να φύγω πάλι για της καρδιάς το όνειρο. Δεν ξέρω πολλά, αλλά την αλήθεια ξέρω και αυτός είναι ο καημός. Στα μάτια μην κοιτάς, το σκοτάδι με πνίγει και δεν θα βρεις τίποτα για να πιαστείς και να πεις δυο κουβέντες φιλικές. Λίγο πριν με αγγίξεις βρες μια δικαιολογία και πες "λάθος" και δεν θα σε συλλογιστώ ποτέ.