Σάββατο, 4 Αυγούστου 2012

Χρόνια ή αιώνες τι προτιμάς να λες; στιγμές ή εικόνες που μπόρεσες και είδες και κράτησες; θα είναι το μυστικό σου, θα είναι ό,τι πιο μονάκριβο. Μια ζωή να σε ελκύει ό,τι φθείρεται και ό,τι κρύβεται μέσα του. Δεν θα μπορούσες να διαλέξεις, δεν θα μπορούσες να καλυφθείς αλλιώς.
Η κλεψύδρα δείχνει να τελειώνει και εσύ την ξαναγύρισες, είναι μόνο άμμος, δεν θα σε ορίσει.
Μια σταλιά είναι το φιλί σου, μια αίσθηση και όμως κατέχει κλειδιά, μορφέα και τις πληγές.
Να πω φοβάμαι; να πεις πως υπάρχεις; Να προσπαθήσω να σε ψηλαφίσω, να είσαι η αγκαλιά;
Χείλη πάνω σε χείλη, ταίριαξε η αναπνοή και γίνηκε μελωδία. Ματιά σε ματιά, ταυτίστηκαν οι παλμοί και ήρθε το φεγγάρι και κοντοστάθηκε εμπρός τους.

Δεν υπάρχουν σχόλια: