Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2012

Στο σημάδι σου θα τρέμει η ψυχή και όσα πιάστηκαν στα χείλη δεν θα μπορέσουν να βρουν τρόπο να ειπωθούν, καθώς θα τα σφαλίζεις με φιλί. Θα με αποκαλούν δειλό, γιατί σε ό,τι κι αν πεις υπακούω, σε ό,τι νιώθω λέω πως έτσι δεν είναι στα όνειρα και αλλάζω την πορεία τους. Να λες και εγώ θα τα σημειώνω όλα πάνω στο δέρμα μου, να τα κοιτάζω και να απαγγέλω στους θνητούς τις εντολές.
Δυο καρδιές σε ένα σώμα πως να αντέξουν, όταν με τόση δύναμη ωθούν κορμί σε ψυχή για να ακουμπήσει, να ξαποστάσει είναι αδύνατον. Την μέρα η μια κοιμάται και η άλλη πλέκει ιδέες και πλάνα για μια ακόμη ζωή.
Στην όψη σου θα παρακαλούν τα μάτια να μην σε αναγνωρίσουν και όσα σε χαρακτηρίζουν να είναι ψεύτικα, καθώς θα τα κλείνεις με δικό σου χέρι. Θα με αποκαλούν άνανδρο, γιατί σε ό,τι κι αν πω θα υπακούω ενάντια σε ό,τι νιώθω.

2 σχόλια:

Μαριλένα είπε...

μελαγχολικό, αλλά ταυτόχρονα, τόσο αισιόδοξο..

Ευγενία είπε...

οι αντιθέσεις της ζωής!