Παρασκευή, 26 Σεπτεμβρίου 2008

Μονάχο σου σε αντικρίζω και βροχή γίνομαι και πέφτω στο πρόσωπό σου, άλλον τρόπο για να σε αγγίξω δεν βρήκα.
Έγινα ένα με το δάκρυ σου και κύλησα στον χειλιών σου τις άκρες.
Θα σβήσεις τα ίχνη μου από το πρόσωπό σου και θα σκεφτείς πως σου φάνηκε σαν χάδι η στιγμή.

Δεν υπάρχουν σχόλια: