Παρασκευή, 26 Σεπτεμβρίου 2008


Μονολογείς, σκέφτεσαι όσα τρώνε την ψυχή σου. Ανούσια πράγματα μέσα στην μοναξιά σου και έτσι καταλήγεις, να γράφεις ξημερώματα , γιατί ειδάλλως δεν κοπάζει το μέσα σου. Για όσα δεν καταλαβαίνεις. Θα ήθελες να ήσουν αλλιώς; όχι, γιατί πως αλλιώς θα λύτρωνες την ψυχή σου;!
Σκέφτηκες να ρίξεις ένα βότσαλο στην αλμύρα, αλλά παρά το κύμα , δεν θέλεις να διαταράξεις τίποτα. Αφήνονται οι λέξεις και ηρεμείς σε αυτοσχέδια νανουρίσματα.

3 σχόλια:

Λάκης Φουρουκλάς - Lakis Fourouklas είπε...

Είμαστε αυτοί που είμαστε. Είτε μέσα στη μοναξιά μας, είτε αλλιώς. Κι ας το μέσα μας πού και πού αγριεύει...

iLiAs είπε...

..ελα που δεν ηρεμω με τιποτα :)

Καλο μεσημέρι Ευγενια :)

Μαριλενα είπε...

τα αυτοσχεδια νανουρισματα, παντοτε ηρεμουν
ίσως γιατι μονο εμεις ξερουμε τοσο καλά, τι μας ταιριαζει.