Δευτέρα, 6 Οκτωβρίου 2008

Πορφυρά κοχύλια

Αφήνεις ροδοπέταλα στον αέρα, θέλεις να τα βλέπεις να πετούν, να χορεύουν, να περιβάλουν την εικόνα σου, την ψυχή σου. Έντονα χρώματα που γρήγορα χάνονται και αφήνουν βαμμένα πατώματα, κοχύλια πορφυρά, την μελωδία τους αναμένω.
Στα σκαλοπάτια σκορπισμένα φύλλα, πόσα χιλιόμετρα έχουν κάνει;! και έχουν καταλήξει στην αγκαλιά μου;! ένα για κάθε ανάμνηση θα κρατήσω, ένα για κάθε φιλί.

3 σχόλια:

Μαριλενα είπε...

ωραία εικόνα Ευγενία!

εισαι καλυτερα;

Μαριλενα είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Ευγενία είπε...

καλημερούδιααα
ναι πως , τωρα περάσαμε στο στάδιο του συναχιου :Ρ χεχε