Κυριακή, 13 Μαΐου 2012

Να ήμουν η ψυχή σου, να σε ήξερα τόσο καλά, να με πόναγες δίχως να πρέπει να ειπωθούν τόσα. Να το κάνω ευχή; φοβάμαι πως ήδη έχει γίνει μέρος του σκηνικού και ο ήλιος φέρνει την παρουσία σου, το φεγγάρι την μελαγχολία σου. Στους επικριτές σου  τι έχεις να δηλώσεις ή είσαι έτοιμος για ένα ακόμη ταξίδι;
Να ήμουν ότι πιο μικρό, ότι πιο αέρινο και να σε ακουμπούσα τα βράδια, μια ακόμη αίσθησή σου. Να το κάνω ευχή; ήρθε ήδη η στιγμή και δεν τόλμησα να σε αγγίξω, έναν άγγελο πως να νανουρίσω!
Να ήσουν, να είσαι και εγώ θα τα απαρνιέμαι όλα, φιλιά, ζωή, αλλά όχι ετούτη την πνοή.

Δεν υπάρχουν σχόλια: