Θα στο πω, δεν έχεις καμιά ελπίδα μαζί του. Ξέρω, κάθεται πάντα δίπλα σου στις ακρογιαλιές, πιάνεται από το γέλιο σου και χαμογελά, μα δεν σου μιλά. Δεν μπορείς να σκορπάς χρόνο και μια ψυχή, λουλούδι δεν είσαι, δεν θα έχεις την ευκαιρία, να γίνεις καρπός, το άνθος κάποιας άλλης εποχής.
Ήλιος στα μαλλιά σου, τον έχει ζηλέψει τόσες φορές, ναι το ξέρω, και πάντα πιάνει τις άκρες τους, να κρατήσει μονάχα την αίσθησή τους προσπαθεί και τίποτε παραπάνω.
Ορκίζομαι πάνω σε τούτο το φεγγάρι, μόνο σε αυτό, πως όταν έρθει στην αγκαλιά σου, θα στο ομολογήσει, αλλά δώσε φιλί, αυτό μόνο ξέρεις.
Θα στο πω, οι σκέψεις μπερδεύτηκαν και ό,τι κι αν σου ψιθυρίσουν εσύ ξέρεις το κουβάρι τους.
Ήλιος στα μαλλιά σου, τον έχει ζηλέψει τόσες φορές, ναι το ξέρω, και πάντα πιάνει τις άκρες τους, να κρατήσει μονάχα την αίσθησή τους προσπαθεί και τίποτε παραπάνω.
Ορκίζομαι πάνω σε τούτο το φεγγάρι, μόνο σε αυτό, πως όταν έρθει στην αγκαλιά σου, θα στο ομολογήσει, αλλά δώσε φιλί, αυτό μόνο ξέρεις.
Θα στο πω, οι σκέψεις μπερδεύτηκαν και ό,τι κι αν σου ψιθυρίσουν εσύ ξέρεις το κουβάρι τους.
2 σχόλια:
οι ψίθυροι των σκέψεων..
καληνύχτα..
όνειρα όμορφα :)
Δημοσίευση σχολίου