Κυριακή, 16 Ιουνίου 2013

Αναμενόμενο

Μάγοι δεν ήρθαν, στέφανα δεν έλαβες και έπλεξες κλαδιά ξερά, να εναποθέσεις τα λουλούδια που είχες συλλέξει από τους αγρούς. Σε γύρεψε μια μαχαιριά και στάθηκες ακίνητη, να βρει στόχο και να ησυχάσει η ψυχή. Το βλέμμα κράτησες σε ουρανό και θάλασσα, αλλά το αστέρι σου έμενε σταθερό, με φως έντονο, να αντανακλά σε εκείνην και όχι στην δική σου αγκάλη.
Παραμυθάδες από τους πιο εκλεκτούς, σε γύρεψαν και δικαιολόγησες την απουσία σου, γιατί είχες ονειρευτεί πιο πριν όλα όσα ήρθαν να σε βρούν.
Λόγια και μελωδίες παραπονέθηκαν σε γραφή δική τους και μοίρασαν το ραπόρτο τους με την πρώτη ένδειξη μέρας.
Φόρεσες στεφάνι και πορεύτηκες σε δρόμο γεμάτο από λευκές οργάντζες και σατέν κορδέλες. Έπιανες και έκοβες όσες τις έφερνε ο άνεμος στο κορμί σου και έντυνες τα κλαδιά. Πέρασες και μια στον καρπό σου, άφησες να αιωρείται ως την αυγή, την επόμενη μέρα είχε λυθεί και το φιλί.

Δεν υπάρχουν σχόλια: