Τρίτη, 28 Ιουνίου 2011

Η πλάνη σου, η ανάγκη μου για μια νύχτα, ακόμη, επιβίωσης. Σκουπίδι η σκέψη, παρατημένη δίπλα σε κάδο να πηγαινοέρχεται με τα κέφια του αέρα. Μια αφορμή θα ήταν αρκετή για να αλλάξεις πορεία θαρρείς, μα την ματιά σου κρατάς πίσω, στο χθες και αρνείσαι  τα πάντα. Λάθος άγγιγμα, ξαναπάμε από την αρχή, ενέδωσες απλά στην στιγμή, ξανασκέψου. Είναι εύκολο, κυλάει ο πόθος στο βλέμμα σου κι ας είναι δάκρυ. Φτερά ας σου φορέσω κι ας είναι μόνο για μένα, κι ας είναι λάθος μου, ζω στην ψυχή σου!
Η απορία σου, η μόνη μου ελπίδα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: