Τετάρτη, 14 Μαρτίου 2012

Άπειρο

Έχεις μέρες να παίξεις τις μουσικές σου και μου έλειψε ο ήχος της ψυχής σου. Αποτυπώματα στο μυαλό και υποτονικοί ήχοι προβάλουν σε λευκό πανί, να υποδύονται εμάς τους δυο. Να το δυναμώσω; να βάλω πιοτό και να κάτσουμε να παρακολουθήσουμε την συνέχεια, το τέλος να δούμε πως θα μοιάζει;
Σίγουρα δεν είμαστε τίποτα, μας περιβάλουν τόσα και όσο κι αν είναι επιθυμητό, οι εικόνες έχουν μείνει σε παλμούς. Το μυαλό δίνει εντολή και βρίσκουν όλα κατάληξη στην καρδιά. Μια ανάσα σε ξεχωρίζει, ο ρυθμός της.
Έχεις μέρες να ακούσεις τις μουσικές σου, να κάτσω λίγο πιο πέρα και θα βγεις μόνος σου στο φως για την υπόκλιση;
Τα έχω όλα σε τάξη και όπως τα επιθυμείς, λίγο τσαλακωμένα, ελάχιστα προσεγμένα, αλλά σε διάταξη γνώριμη να κοπάζουν το αγέρι και να σκορπούν την σιωπή σε μια αγκαλιά κι ας μοιάζει άυλη υπόσταση που δεν την ορίζει κανείς.

2 σχόλια:

homemade είπε...

καλησπερα...πολύ καλό....
να σαι καλά...

και καλη επιλογη ασματος

Ευγενία είπε...

:) ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!