Κυριακή, 1 Ιανουαρίου 2012

Σπίρτο

Ανάβεις και βιαστικά θα το πλησιάσεις σε ένα φυτίλι, φωτιά να πάρει και να φέξει. Θα γίνει όλο και πιο έντονη η φλόγα, θα τρίψεις τα χέρια σου να ζεσταθούν και θα τα τυλίξεις γύρω από το κορμί σου. Κρύο μοιάζει το σκηνικό, μα είσαι μέσα σε ένα σπίτι. Έχεις την πολυτέλεια να ανάψεις την σκέψη σου με μια μελωδία και να δρομολογήσεις ένα ακόμη γραπτό για το φιλοθεάμον κοινό. Λίκνισμα αργό, βασανιστικό ρίγος να σε κινεί σε ακούσματα που κάπου έχουν ψηλαφίσει τους παλμούς σου. Γύρω σου αντανακλά το φως από το κερί και δημιουργεί σκιές, αποτυπώματα από καπνούς και εσύ παρακολουθείς τις κινήσεις τους. Χορεύουμε; είναι απλό, είναι γαργαλιστικά απολαυστικό να σε καθοδηγώ και να με κρατάς από την μέση.
Θα φυσήξεις να σβήσει η λάμψη του, εσύ επιλέγεις την στιγμή. Να μην σωθεί, να έχεις να κάνεις άλλη μια ευχή για την επόμενη φορά.
Κρατάς στα χέρια σου το κουτάκι τους, μικρό μα ηχεί ο θόρυβος, γλυκός, αντιλαμβάνεσαι πως έχει ακόμη περιθώριο, να τραβήξεις, να ανοίξεις και να βγάλεις από μέσα έναν ακόμη θησαυρό, κάρβουνο,στάχτη, μα φέρνει δώρο από προγόνους, φωτιά.

Δεν υπάρχουν σχόλια: