Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2012

Wishful thinking

Να μου δοθεί η ευκαιρία να σε αποχαιρετήσω όπως επιθυμώ. Ένα φιλί δίχως να κλαίνε τα μάτια μου. Να χαμογελώ και να φεύγεις από κοντά μου με μια λάμψη στο πρόσωπό σου. Τόσος αγώνας για ένα όνειρο, μάταιο στην φύση σου και στην ομορφιά της ψυχής σου.
Να σου δοθεί η δυνατότητα να  με αποχαιρετήσεις όπως επιθυμείς. Με μια αγκαλιά τόσο σφιχτή που η ανάσα δεν θα ακουστεί και θα κλείσει εκεί όσα δεν μπορούσαν να ειπωθούν ποτέ. Πάνω σε μια σειρά από χαρτιά που είχαν γραφτεί πριν από εμας. Να μου δίνεις ψεύτικη υπόσχεση πως δεν θα αγγίξεις ξανά την μοναξιά, πως έχεις γεμίσει πια την ζωή σου και πως ευτυχής θα είσαι για το άπειρο.
Δεν υπήρξαν απώλειες, η καρδιά είχε δοθεί εξαρχής σε επαναστάτες.  Η ψυχή παραμιλά και δεν θα αντιληφθεί ποτέ το φευγιό της από ό,τι μοιάζει αληθινό. Μόνο σε εικόνες του μορφέα έχει ζήσει και σε δικές σου παρουσίες.

Δεν υπάρχουν σχόλια: