Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2012

Συννεφιασμένο τοπίο ολάκερος ο κόσμος και η βροχή σημάδια αφήνει στο τσιμέντο. Απόμερο τοπίο εμπρός σε θάλασσα και την ακτή δεν αφήνεις. Τρέξε, μπες να σωθείς κι ας μην ξέρεις να κολυμπάς. Ξεκίνα μην σε νοιάζει ποιος θα ακολουθήσει, μονάχα εσύ γνωρίζεις όλες τις πτυχές. Λίγο πιο πέρα από σένα, γιορτή, χαμόγελα και θα πεις να σε κεράσουν ένα ποτό για το καλό, λίγο πριν βρέξεις τα πόδια σου.
Μελαγχολικό μοτίβο πάνω στο μπράτσο σου θα ζωγραφίσεις, να έχεις να θυμάσαι και όποιος σε ήξερε, σε ξέχασε.
Ένας περαστικός, ένα φρικιό, ένα νοθευμένο αποτέλεσμα και τα μάτια σου δεν βούρκωσαν ποτέ, απλά νερό και αλάτι.

Δεν υπάρχουν σχόλια: