Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2012

Υπερευαίσθητος στον κόσμο σου περιπλανώμενος, αναζητάς τον χώρο σου, την γωνιά σου. Κανείς να μην έχει πέρασμα, ουδείς να έχει δρομολόγιο από τα δικά σου μέρη. Ξέρω δεν ψάχνεις κάποιον να σε ανακαλύψει, δεν ήταν αυτή η πρόθεση, μόνο να σε πιστέψει. Έχεις κλειστά τα μάτια, όχι για να αποφύγεις να δεις, αλλά γιατί νιώθεις την ροή του κόσμου μέσα σου, παλμός και σιωπή.
Προσφορά αφημένη στα πόδια σου, μικρό μου ταπεινό γερόντι, μικρή η ψυχή να σε παρακαλέσει, να σε ευχαριστήσει για την ύπαρξή σου και για τον πόνο που κοπιάζεις για να λυτρώσεις τον καημό, την πίκρα.
Ακλόνητος στις εικόνες σου, στις μελωδίες σου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: