Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2012

Σου είναι τόσο εύκολο να κρυφτείς, να αφήσεις την σιωπή να μετρήσει υπέρ σου και να χαθεί ο υπαινιγμός. Ξεπλυμένα χάδια σε αφιλόξενα χείλη. Στο τίποτα και στο πουθενά θα εναποθέσεις την σκέψη σου και δεν θα παραδεχτείς το φταίξιμο ποιου είναι. Δράμα για τους θεατές, απόλαυση για την ηδονή.
Μου είναι εύκολο να μην χαθώ, να αφήσω μια γραμμή, σημάδια και θα έχω έτοιμο το μονοπάτι της επιστροφής. Κοχύλια σε σειρά, ενώ θα έπρεπε να έβρισκα μόνο ένα, κάπου παρατημένο, ξεβρασμένο από αφρούς και αλμύρα.
Δικαίωμα δεν έχει κανείς πάνω σου, τότε από ποιον κρύβεσαι; πες και σε εμένα, τον καταδότη.

Δεν υπάρχουν σχόλια: