Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 2011

Βίωμα η ανάσα σου πάνω στα χείλη μου που σβήνει μόνο μέσα σε όνειρα. Βλέμμα να προσδίδει ένταση σε στιγμές που δεν λογαριάζει ο χρόνος, παρά μόνο κάποιοι παλμοί. Σε έχουν ξεχάσει θεοί εκεί να νοσταλγείς και να λησμονείς ζωές που εκείνοι θα ήθελαν να έχουν γευτεί σαν συναίσθημα. Ψυχή να επιπλέει σε άγγιγμα, μονάχα σε μια παρουσία. Είναι δύσκολο θαρρείς; είναι τόσο λιτό όλο το σκηνικό σου που θα τρόμαζε ακόμη και ο πιο ρεαλιστής. Θα στήσεις παγίδες στον ίδιο σου τον εαυτό για να δεις αν έχεις μάθει κάτι από τα παθήματά σου, αν έχεις χάσει κάτι από την λογική σου.Θα ξεφύγεις από όλα τα τερτίπια, γιατί ένα χάδι ήταν ό,τι πιο απλό ζητούσες.
Οι αισθήσεις δεν ξεγελιούνται μάτια μου, θα απαιτούν πάντα ζωηρά την παρουσία σου, στο ξύπνημά τους.

Δεν υπάρχουν σχόλια: